Creativitijd

Jan Halin heeft in het onderwijs vele rollen vervuld. Hij was leerkracht, schoolleider/directeur, projectleider speciaal onderwijs. Op dit moment werkt hij als docent en onderwijsontwikkelaar voor het domein Onderwijs & Innovatie.

Jan Halin

‘Ze zijn naar huis’. De geluiden van de vaak zomerse finale van het schooljaar zijn met de kinderen verdwenen. Het gejoel van kleuters in de badjes op het schoolplein met als spetterend slot de brandslang die eindelijk mag spuiten. De geluiden van de afscheidsmusical van groep 8 met achtste groepers die wel degelijk smartelijk kunnen huilen als de basisschooldeur in het slot valt. Het vrolijke geroezemoes van de bbq van team en ouders met het dankwoord van de directeur voor zoveel inzet.
‘Ze zijn naar huis’. Wat zielloos achterblijft: een leeg gebouw, een kaal schoolplein, ruimte voor vogels en dwarrelende papiertjes.

Weken vrij van ...school: een bevrijding. Een meisje zoals prachtig verwoord in het gedicht ‘Eentje die alles anders wou’  van Leendert Witvliet voor wie het schoolsysteem een klauw is ‘waarin je wel ontsnappen wou, en wou, wou, wou, de leraar hij begrijpt je wel maar soms wordt hij zo moe van jou’. Maar ook het meisje die op vrijdagmiddag de vakantie net begonnen, het liefst maandag weer naar school wil. Ze heeft het zo gezellig met haar vriendinnen en in de klas.

Voor mij start de vakantie met een terugblik op het afgelopen jaar. Wat heeft mij het afgelopen jaar geraakt, wat heeft mij geïnspireerd en gemotiveerd, waarover ben ik teleurgesteld en wat wil ik anders/beter gaan doen. Ook het afgelopen jaar ben ik weer verrast door reacties van kinderen, door creatieve betrokkenheid van studenten, door collega’s en leidinggevenden die onverwachte horizonnen lieten zien. Open staan voor het moment, je laten verrassen. De werkelijkheid wordt een werkelijk-heden. Dat is wat creativiteit geeft.
Een inspirerende ervaring van het afgelopen jaar was het poëzieproject op de  multiculturele basisschool de Parachute in Voorburg van een van mijn oud-studenten. Twee weken lang was sprake van hevigheid van taal: spelen met taal – gedichten lezen en schrijven. Lees het prachtige gedicht van Lawa Sulaiman van groep 8:

Voor een goede nachtrust
er is een deken nodig
die de vermoeidheid aantrekt
en een matras dat als de wolken voelt.
 
Er is een hond nodig
die de enge dromen verjaagt.
 
De maan moet op zichzelf zijn
zodat ik me ook mezelf voel.
 
Er moeten slaperige sterren staan
die zo slaperig zijn als de dood.


De tijd vertraagt. Vrij van…. om nieuwe vrij-heden te ontdekken, om tijd en ruimte te maken voor…..
Tijd om te kuieren = verticale voor luieren (Toon Hermans). Tijd hebben voor Thomas Manns, De Toverberg. Uren verdwalen in de wereld van Hans Castorp die aan het begin van de twintigste eeuw zijn tuberculeuze neef bezoek in een Zwitsers kuuroord. Hij geeft zich over aan de ligkuren en luistert naar de overvloedige verhalen die horen bij het leven van de ‘horizontalen’.

Vakantie: re-creëren, creëren: creativitijd.



Droomlezen; 'Het verhaal op vliegerpapier van overal en nergens heen'

Illustratie: Bartjan Bakker