GEVRAAGD / NIET GEVRAAGD

Jan Halin heeft in het onderwijs vele rollen vervuld. Hij was leerkracht, schoolleider/directeur, projectleider speciaal onderwijs. Op dit moment werkt hij als docent en onderwijsontwikkelaar voor het domein Onderwijs & Innovatie.

Jan Halin

De stoelendans is begonnen. Ben jij al gebeld door de formateur? De laatste fase van de formatie waarin het gaat om het vragen van bewindslieden. Met hen gaat het politiek waaien. Menig bestuurder, politicus, bestuursvoorzitter voelt een verhoogde adrenalinestaat. De telefoon brandt in de boekzak of handtas.

GEVRAAGD!    NIET GEVRAAGD!

Ego’s worden opgeblazen: ‘Zie mij, dit ben IK een nieuwe belofte in een oud land’.
Voor de post van onderwijs heeft onze hogeschool nog een aantal oud bestuurders in de wachtkamer. Rijke ervaring en geleerd om nederig te zijn en is dat niet een vereiste voor een staatssecretaris of minister?
Zelfvertrouwen en een positief zelfbeeld is een voorwaarde voor presteren. Vandaar dat op scholen tal van initiatieven wordt genomen om kinderen - in de rol van leerling - op een troon te zetten. ‘Zelfvertrouwen basisschoolleerlingen’ geeft 152.00 hits op google: o.a. Treen je breen, sova-trainingen, Spelen Moet, Kanjertraining, etc. Trainingen leveren heel veel op, een kleine greep van wervende winsten: ‘jouw beste manier om te leren, beter je huiswerk te plannen, de meester in jezelf wakker maken.’ Los van deze ronkende kreten onderkent elke leraar de grote waarde van en zijn/haar cruciale rol in het werken aan een positief zelfbeeld en zelfvertrouwen van leerlingen. Onderzoek heeft aangetoond dat kinderen beter presteren als ze zich een kanjer voelen. Er ontstaat een positieve spiraal….. maar men kan ook doorschieten met als uitkomst een onuitstaanbaar ego. Dat levert smakelijke berichten op in de pers over van de troon gevallen: wethouders, colleges van bestuur, toezichthouders. De stoelendans verloren.

 

Maar wat als je niet gevraagd wordt? Als je naar je eigen mening wordt onderschat? De telefoon blijft akelig stil, je bent toch bij uitstek geschikt voor het pluche gelet op je ervaring en persoonlijkheid? Misschien toch te licht of met een vlekje? Stoelendans wordt dan een stom gezelschapsspel?!

Ach wie kent ze niet: onzichtbare kinderen in de rol van leerling, kwetsbaar en velen gekwetst door een ingewikkelde achtergrond, lage sociaal economische status, gebrekkige talige ontwikkeling, misschien niet gewenst. Zij mogen niet mee doen met de dans. Talenten….ach dat vraagt wat van leraren om voorbij vooroordelen kwaliteiten te zien en te ontwikkelen. ‘Zie mij dit ben ik, een nieuwe belofte in een oud land’. De leraar die hardnekkig blijft geloven in de vraag die in elk kind, elke leerling geboren wordt. Geen kinderen van een troon maar van een kruk.

Als leraar zat ik bijna altijd op een kruk. Dan ben je laag bij de grond en dicht bij het kind in de leerling. En je bent flexibel want met een kruk verplaats je je snel in de groep, je hopt van groep naar groep. Leraren horen op krukken. Hardnekkig (of met een 't' -hartnekkig?) geloven in de vraag van het kind, maakt van dubbeltjes wel degelijk kwartjes. Multiculturele scholen worden TOP scholen als het Mozaïek in Arnhem door een team dat gelooft in talenten van elk kind.
Liever gezien, dan gevraagd. Liever gezien en bevraagd. Van tronen val je zo gemakkelijk af.

Stoelendans

Violette vorm gaat dansend op
in het donkergrijs.
Voor het venster van de geschiedenis

bewijst schaduw op het wit een lippendienst.

Illustratie: Bartjan Bakker